İzmirliyim ben, benim için faytonlarla yanyana keyif yarıştırmaktır motorculuk. Sabah erken gevrek çıtırtısına doğru viraj çalışmaktır. Taze demli çayını içtiğin vapur sefasında ilk gözağrın motorunu tepeden izleyerek körfezi için kıpır kıpır kat etmektir.
Yeni bir sevgiliyi tanıştırmaya götürür gibi, çocukluğunu misket oynarak geçirdiğin Hatay yokuşlarına götürmektir ilk motorunu. Yeni bir sevgiliyle herşeyi sanki ilk sefer gibi yaşarsın ya hani? Kordon’da bira, Churchill’de tavla, teleferikte akşam sefasını sanki ilk sefer gibi yaşamaktır.
Kalbim Ege’de kaldı. Göztepe’de doğan, Karşıyaka’da batan güneşte, kokusunu bile hergün özlediğim İzmir’de.
İzmir’de motorculuk bir haftasonu yalnız kalmak için gazı açarak Çeşme’ye gitmektir. Sağında yeldeğirmenlerinin selamlamasına otobanda slalomla karşılık vermek. Ciğerlerine iyotlu deniz havası doldurmaktır, akşamüstü balık kokusu, Aya Yorgi’de gece denize girmektir. Ege’de motorculuk Göztepe sahil yolunda vizörünü açmak için duyduğun o dayanılmaz istektir.
Efes’te Büyük İskender’in izini sürmektir Ege’de motorculuğun tadı. Hayatı aroması çıksın diye demlemek üzere verdiğin molalardır. Sipil tepelerinde İzmir manzaralı kahvaltılar için yapılmış benzinlik cafesidir. Şirince’de şarap içerek güneşi batırmak, Kalamaki’de çakıl taşı toplamaktır. Ege’de motorculuk Foça’ya yokuş aşağı girerken sola çekip manzaranın tadını çıkarmak için duyduğun o dayanılmaz istektir.
Kalbim Ege’de kaldı. Mavide, yeşilde, herhangi bir Ege koyunun hemen girişinde.
İzmirli kız güzel diye bilinir, doğrudur. Nedeni pek bilinmez ama ben söyleyeyim; Aşktır nedeni. Güzel olmasına güzeldir İzmir’in kızı ama motorun önüne arkasına bir başka yakışmasının nedeni bu değildir. Her aşkı olduğu gibi, senin motorunla yaşadığın aşkı da anlayıp özümseyebilme yeteneğidir onun esas güzelliği. Çünkü aşkı bilen bir şehrin çocuğudur. Hatta bizzat kendisi de giyinip kuşanıp kendi motorunun aşkını tadabilmekteki yürekliliği de bundandır.
Alsancak’ta nergis kokusuyla sarhoş bir meydanda motorunun üzerinde yorgun bir sigara molasındayken, seni tanımamasına rağmen birden arkana binip beline sarılan,“hadi gidelim” diye omzuna vuran bir çılgındır İzmirli kız. Heyecanı duymak ve duyurmaktır onun sırrı ve hayatın faniliğini içgüdüleriyle hisseder.
Ege’de motor sürmek belki çok keyiflidir ama İzmirli kızlarla motor sürmektir esas güzel olan.
Kalbim Ege’de kaldı. Gül yüzünde, özgür yüreğinde, İzmirli kızın beyaz ellerinde.
Bazen biraz yarım koruma, motora aklından çok yüreğiyle binmektir İzmir’de motorcu olmak. Çünkü İzmir’de yaşamak sefanın muhabbet tellallığıdır. Tüm hayat gailesine rağmen yaşanan her anın tadını bilmektir. Çünkü yoksulluğun orta yerinde, Eşrefpaşa’da sabahın köründe, otobüs durağında uzaklara bakarken kendi kendine gülümseyebilen bir adamdır İzmirli.
Dünya nimetlerinde eşitliktir Ege’nin ruhu ve yanına oturanı sınıfa sokmamaktır yıllardır İzmirli olmanın raconu. Patronla işçi aynı sofraya oturup, her sınıftan motorcu yanyana sürer. Akşam Küçük Deniz balıkçılarında açılmış bir büyük rakı ise sınıf ayrımcılığı hiç yapmaz.
Kalbim Ege’de kaldı. Bir kadeh rakı, bir satır sohbette, dost sofrasında karafakide.
Gavur İzmir diye çemkiren bir ilkelliği sineye çekip yine de bağrına basabilmekse eğer İzmirli olmak, İzmir’de motorcu olmak da işte bunun bir halidir. Tüm şamatacılığına rağmen olgunluktur, tertemiz insanlıktır, medeniyettir ve artık unutulmaya başlanmış tevazudur biraz da. İzmir’de motorculuk Dalyan balıkçısında valeye anahtar fırlatmak değil, Karaburun’da verdiğin molada yaşlı bir balıkçının gariban sofrasına davet edilmektir.
Tespihli, kirli sakallı, racon bilmez, kuduz bir saldırganlıktan değil yüreğinin derinliklerinden gelen bir delikanlılıkla ilk kurşunu sıkmaksa Egeli olmak, Ege’de motorcu olmak da işte bunun bir halidir. Barışçı, efendi ve medeni olmaktır ama yeri geldiğinde gözükaralık, yürekliliktir, tarihe adını yazdırmış efeliktir. Ege’de motorculuk bir motor grubunda çıkar uğruna alçalmak değil, yeri geldiğinde efendiliği bozmadan pılını pırtısını toplayıp çekip gitmektir.
Kalbim Ege’de kaldı. Dostumun gözünde gördüğüm bir damla yaşta.
Kalbim sende kaldı İzmir, sana bir gün dönme hayallerinde, sana bir gün döneceğim. Başka şehirlerin ışıklarını söndürüp senin ıssız koylarının karanlığına dalacağım. Başka şehirlerin gürültüsünü susturup senin sessiz şarkını dinlemeye devam edeceğim. Başka şehirlerin renklerini silip hayatı senin renklerine boyayacağım. Bu şehrin defterini dürüp seni görmeye geleceğim. Köpek gibi özledim seni, bekle İzmir sana bir gün döneceğim.
Bugün burada yaşıyorum ama kalbim hep sende kaldı. Ne diyor şarkı: “Bir elimde defne, bir elimde sevdan, kalbim Ege’de kaldı.”
Murat Z. Özbilgi
Motoron Dergisi Kasım 2007