Sürücünün Kendine Meydan Okuduğu Sürüş IRON BUTT

Sürücünün Kendine Meydan Okuduğu Sürüş IRON BUTT

Sürücünün kendine meydan okuduğu bu sürüşle ilgili en doğru bilgiyi bu sürüşü yapmış insanlar verebilir düşüncesiyle, 14 Haziran gecesi yola çıkan ve belirledikleri rotayı başarıyla tamamlayan 3 motosikletçi; Bekir Özkaya, Bülent Ay ve Süleyman Ganidağlı ile Iron Butt deneyimlerini konuştuk…

04 Kasım 2014 Röportaj:Ceyda Taşdelen Özkaya, Fotoğraflar:Bülent Ay, Süleyman Ganidağlı, Bekir Özkaya

Dünya çapında 50.000’in üzerinde üyesiyle, Amerika merkezli ‘Iron Butt Association’ (Demir Kıç Derneği), ülkemiz motosiklet tutkunları tarafından da bilinen ve ülkemizde de temsil edilen bir dernektir. Kimilerinin çok takdir ettiği, kimilerinin anlamsız ve tehlikeli bulduğu organizasyonlara adını yazan bu dernek, her ne kadar amacını güvenli uzun yol sürüşü olarak belirlese de, özellikle ülkemizde ‘Iron Butt’ dendiğinde, bu sürüşün güvenli olup olmadığı konusunda tartışmalar yaşanıyor. Tüm bu tartışmalara rağmen ülkemizde, organizasyonun Türkiye ayağına kayıtlı 30’un üzerinde iron butt var. Kısaca, Iron Butt Association’un yönettiği birkaç sürüş kategorisi var. Bunlardan en kısası 24 saatte 1.000 mil, yaklaşık 1.610 km ile “saddlesore” dedikleri sürüş… Bunun dışında, 36 saatte 1.500 mil, 24 saatte 1.500 mil ve arka arkaya 10 günde 10 bin mil gibi sürüş kategorileri de mevcut…

 

Sürücünün Kendine Meydan Okuduğu Sürüş IRON BUTT

 

Öncelikle sizi biraz tanıyalım. Yaşınız, mesleğiniz, kaç yıldır motosiklet kullanıyorsunuz ve bugüne kadar kullandığınız motosikletler ile hâlihazırda kullandığınız, Iron Butt yaptığınız motorunuzun markasını öğrenebilir miyiz?

 

Bekir Özkaya: 48 yaşındayım ve nöroloji uzmanıyım. 14 yıldır motosiklet kullanıyorum. Daha önce; BMW R 60-2, BMW R80 GS Basic, R1150 Adventure, BMW K1200 R, KTM 990 Adventure kullandım. Halen 2007 model Yamaha Fazer 1000 kullanıyorum.

 

Bülent Ay: 47 yaşımdayım ve eczacıyım. Evliyim, 20 ve 12 yaşlarında iki oğlum var. 2000 yılından bu yana motosikletim var. Honda, Yamaha, KTM marka motosikletlerimden sonra, son yoldaşım “Abbas”, 2004 yılında üretilmiş bir BMW R1150GS Adventure.

 

Süleyman Ganidağlı: 46 yaşındayım ve anestezi profesörüyüm. 15 yıllık motosiklet kullanıcısıyım. Önceleri sırasıyla BMW R60/6, BMW R80 GS, BMW 1200 GS kullandım. Halen KTM 990 Adventure kullanıyorum ve bu motor ile Iron Butt tecrübesi yaşadım.

 

Sürücünün Kendine Meydan Okuduğu Sürüş IRON BUTT

 

Iron Butt yapmadan önce uzun yol deneyiminiz var mıydı?

 

Bekir Özkaya: Motorla uzun yol yapmayı seviyorum. Motosiklete ilk başladığımda Urfa’da yaşıyordum ve Urfa’dan kongre amacıyla birkaç kez Antalya’ya gidip geldim. 2006 yılında ise Çanakkale’deki bir toplantıdan K 1200 R motorumla 23 saatte 1.500 km civarı yol yaparak Urfa’ya döndüm ve aslında o zamanlar Iron Butt’tan haberdar değilken ilk Iron Butt’ımı yapmışım. 2011 yılında eşimle bir Balkan seyahati yaptık ve en uzunu 1.200 km civarındaki etapları gün içinde tamamladık. Uzun yol merakım nedeniyle internette gezinirken Iron Butt sürüşüyle tanıştım. 2012 yazında, cevval bir arkadaşım Durukan Türe ile birlikte Mersin-Urfa-Adıyaman-Maraş- Kayseri- Kırşehir-Kırıkkale-Ankara-Aksaray-Mersin etabını 21 saatte 1.840 km yaparak tamamladık; ancak Iron Butt sertifikası için başvurma gereği duymadık. Kendi kendimize “Demir Pöç” (kuyruk sokumu kemiği) unvanını layık görerek, gümüşten, kuyruk sokumu şeklinde kolye yaptırarak boynumuza astık.

 

Bülent Ay: Eşimle birlikte yaptığımız üç günlük İzmir seyahati, bu yılın Mart ayındaydı. Ve Iron Butt sürüşümüzden hemen bir hafta önceki iki günlük Eskişehir seyahatimiz de çok güzeldi.

 

Süleyman Ganidağlı: Ülke içinde sayısız turlara katıldım ve ayrıca uluslararası çok sayıda seyahat yaptım. Bunlardan ilki, 2010 yılında Yunanistan- Makedonya – Bulgaristan turuydu ve 15 gün içerisinde 5.000 km yapmıştık. Bir sonraki yıl ise eşimle birlikte Yunanistan-Makedonya-Sırbistan-Bosna Hersek- Hırvatistan- Karadağ- Arnavutluk turu yaptık. 2012 yılında, Gürcistan- Çeçenistan- Dağıstan- Kazakistan- Türkmenistan- İran turu ise tam 21 gün sürdü ve 7.500 km yol kat ettik. 2013 yılında ise, Gürcistan- Rusya- Ukrayna- Kırım turunu gerçekleştirdim.

 

Sizin yaptığınız tura geçmeden önce Iron Butt hakkında bilgi verebilir misiniz? Iron Butt nedir ve neden yapılır, yapılmalıdır? Sizce her motosiklet kullanan Iron Butt yapabilir mi ya da yapmalı mı?

 

Bekir Özkaya: Iron Butt, uzun yolda motor kullanmaktan ve kendi sınırlarını test etmekten hoşlanan Amerikalı motorcuların icadıdır. Sürücünün kendi konsantrasyon, deneyim ve gücünü sınadığı bir sürüştür. Ben Iron Butt’ı sadece ortaya konulmuş bir hedef olarak görüyorum. Bu illa 1.000 mil olmak zorunda değil; 1.500 veya 2.000 km de denilebilirdi. Nasıl ki kimse; 100 metreyi 10 saniyenin altında koşmak, Everest’e tırmanmak, tek nefesle 100 metreye dalmak veya 42 kilometre koşmak zorunda değilse, hiçbir motorcu da Iron Butt yapmak zorunda değil diye düşünüyorum. Ben kendi sınırlarımı, dayanıklılığımı merak ettiğim için uzun yol yapıyorum. Kimseye Iron Butt’ı önermem; isteyen yapar ancak... Bunu yapınca kimse size ‘aferin’ demez ve bunu neden yaptığınızı anlayacak çok az insan bulursunuz; ama bunu yapan kişi zaten ne kimsenin takdirini bekler, ne de anlamasını…

 

Süleyman Ganidağlı: Bence Iron Butt, dayanıklılık ve performansa odaklı, doğaya karşı zorlu bir meydan okuma... Motorla toplamda 1.000 mil yani 1.650 km’yi 24 saat içerisinde bitirmeniz gerekiyor. Amerikan yollarında doğmuş bir konsept olmasına rağmen, uluslararası kabul görmüş bir aktivitedir. Oradaki otoyol yapısı ve bilinçli sürücüler, bu aktivitenin güvenle bitirilmesi için başlıca avantajları oluşturuyor. Ancak ülkemiz şartları için bunları söylemek mümkün değil maalesef... Bu nedenle, kimlerine göre Türkiye’de Iron Butt yapmaya kalkışmak tam bir çılgınlık. Bence bu gerçeği bilerek Iron Butt kararı verilmeli. Neden yapılır konusuna gelince; gelenekçi, gezgin motosiklet ruhundan farklı bir aktivite olduğundan ilgimi çekti. İçinde barındırdığı meydan okuma ruhu, Iron Butt yapmak için tek gerekçedir bence. Her motosiklet kullanan yapabilir demek doğru olmaz. Yeterli sürüş deneyimi, çok iyi hazırlık ve çok istekli olmak gerekiyor.

 

Sürücünün Kendine Meydan Okuduğu Sürüş IRON BUTT

 

Iron Butt yapmaya nasıl karar verdiniz ve hazırlık sürecinde neler yaşadınız?

 

Bekir Özkaya: Gümüş “demir pöç” kolyemi beğenen Süleyman arkadaşımız sayesinde karar verdik Iron Butt yapmaya... Rotayı ise Süleyman arkadaşımız Gaziantep’den katılacağı için ona uygun olarak belirledik. Bence en önemli hazırlık, beyninizi bu sürüşe hazırlamak… Motorların yağına, suyuna, lastik havalarına bakmak; zaten her sürüşten önce yapılması gerekenler. Ayrıca harita üzerinde ve hayalinizde rotayı tekrar tekrar geçmek, işi kolaylaştırıyor.

 

Bülent Ay: Iron Butt yapma fikrinin babası Bekir. Daha önce onaylatmadığı uzun iki sürüşü vardı aslında. Yine öyle bir düşünceyle gider, yapar, döneriz, derken benim ısrarımla onay sürecine girdik. Hazırlanmak zor olmadı. Bekir de Süleyman da kış döneminden sonra uzun bir sürüş yapmak isteğindeydiler. E ben zaten -bana göre uzun süren bir sakatlık döneminden sonra- elime geçen her fırsatta adrenalin rezervimi tüketmeye çalışıyordum. Motive olmak kolaydı. Ancak asıl sorun nerede dur diyeceğime konsantre olmaktı. Daha çok bunun üzerine yoğunlaştım. Özellikle tura çıkacağımız hafta kendime telkinlerim “Kendinle inatlaşma, limitlerini biliyorsun, sevenlerini, sevdiklerini aklından çıkarma” şeklinde ve sürekliydi.

 

Süleyman Ganidağlı: Gezmek, her zaman motora olan tutkumun önemli bir parçasını oluşturmuştur. Bu kez gezmekten ziyade, insan doğasını zorlayan bir durum ile karşı karşıyaydım. Hazırlık yaparken, bunun farkını algılama imkânı yakaladım. Gücünüzü insan doğasının ötesinde zorlayan bir durum olduğundan, hazırlık yapmak, zihinsel ve fiziksel olarak hazır olmak şart… Hazırlık döneminde yediklerinizin önemi var, uykunuza bile dikkat etmeniz gerekiyor. Bu süreçte çok heyecan yaşadım. Hatta son gece heyecandan uyuyamadığımı söyleyebilirim.

 

Sürücünün Kendine Meydan Okuduğu Sürüş IRON BUTT

 

Rotanızı belirlerken nelere özen gösterdiniz?

 

Süleyman Ganidağlı: Önce bir kaç farklı rota belirledik. Bunlar üzerinde çalıştık. Yapılabilir olan rotaların avantajlarını ve dezavantajlarını değerlendirdik. Bunların bir tanesi öne çıktı ve üzerinde yoğunlaştık. Öncelikle evlerimizden başlayıp evlerimize dönen ve farklı yollardan oluşan ortak rota olmasına özen gösterildi. Tüm bu değerlendirmeler neticesinde benim için Gaziantep’ten başlayıp, Pozantı’da arkadaşlarımla kesişen ve Antep’te biten; onlar için de Mersin’de başlayıp Mersin’de biten Aksaray, Ankara, Kırıkkale, Tokat, Sivas, Malatya, Kahramanmaraş üzerinden geçen bir rotayı tercih ettik.

 

Rota belirlendikten sonra, özellikle gece ve gündüz geçilecek güzergâhlara göre yol durumu belirlendi. Uykusuz ve yorgun olacağımız saatlerde, daha rahat şartlar taşıyan yollarda olacağımız şekilde zaman ayarlamaları ve tercihi yapıldı. Gün ışığının olmadığı saatlerde, otoyollarda olacak şekilde planlamalar yapıldı. Gerçekçi yol ve teknik şartlar dikkate alınarak, rota üzerinde oluşturulması zorunlu kontrol noktaları da Bülent arkadaşımız tarafından belirlendi. Rota ölçümleri de Bülent tarafından, uğrayacağımız her şehirde seyredeceğimiz çevre yollarının hattı boyunca bire bir özenle yapıldı.

 

Siz aslında çok da önerilmeyen grup şeklinde Iron Butt yapmayı tercih ettiniz. Bu tercihin hatalı olduğunu düşündüğünüz oldu mu ve sizce neden grup olarak yapılması önerilmiyor?

 

Bekir Özkaya: Iron Butt sürüşünü grup olarak yapmak, fazladan zorluklar getirdiği gibi motivasyonun yüksek tutulmasına da yararlı oluyor bence... Zorluklarına gelirsek; her sürücünün farklı bir sürüş temposu, farklı mola süresi var. Her motorun benzin deposu kapasitesi ve benzin harcaması farklı oluyor. Örneğin bu sürüşte ben, diğer arkadaşlarımdan daha kısa sürelerde benzin almak zorunda kaldım. Ortak bir tempo belirlemek oldukça zor oluyor ama bu zorlukların kattığı keyif de ayrı bence…

 

Bülent Ay: Açıkçası ben bunun neden önerilmediğini anlayabilmiş değilim! Belki de paylaşımcı bir kişiliğim olduğundandır. Tek başıma yaptığım hiçbir şeyden dostlarım, sevdiklerimle yaptığım kadar tat almam. Ayrıca tek başınayken insanın motivasyonunun düşmesi daha kolaymış gibi geliyor bana. Uyku veya yorgunlukla yapılacak hataların önüne geçmek veya bırakman gerektiğinin objektif gözlemciler tarafından söylenmesi daha uyarıcıdır benim için…

 

Süleyman Ganidağlı: Bence bu sürüş aslında bireysel aktivite halinde yapılmaya daha elverişli; ancak grup halinde uygulamaları da yok değil… Grup halinde iken uyum için harcanması gereken ekstra bir enerji var. Bu da enerjiyi tamamen verimli kullanma durumunu oldukça zorluyor. Gerçekten grup oluşturmak aslında motosikletçi için normal seyahatlerde her ne kadar zorunluluk gibiyse de, ancak uyum için gösterilmesi gereken çaba bazen yol koşullarını zorlaştırabilmektedir. Zamana karşı yarıştığınız bir aktivite olan Iron Butt’da ise grup olmak, avantaj olmaktan ziyade bir dezavantaja dönüşüyor. Siz daha hızlı sürmek isterken arkadaşınızın yavaş kalması ya da tersi, aldığınız riskleri arttırıyor doğrusu… Bu yüzden Iron Butt gerçekleştiren biri olarak, tavsiye edilmeme mantığını anlıyorum. Önerilmemesine rağmen, Iron Butt sırasında bir yandan motorla doğaya meydan okurken, diğer yandan grup disiplini oluşturmak, işin en heyecan verici kısmı oldu aslında…

 

Sürücünün Kendine Meydan Okuduğu Sürüş IRON BUTT

 

Biraz da turun içeriğine geçelim. 24 saat içinde 1.680 km ve fazlası yol yaptınız; bu süre boyunca neler yaşadınız? Rotanız beklediğiniz gibi çıktı mı, yoksa yolların size hazırladığı sürprizler oldu mu?

 

Süleyman Ganidağlı: Rotayı siz belirlersiniz ama kuralları yol belirler. Motorculuğun en güzel yanı da yolun size hazırladığı sürprizleri yaşamaktır. Hiçbir yol, haritada göründüğü gibi değildir. Bu rotamızda da yol, tabii ki bize sürprizler hazırlamıştı. İlk sürprizimiz; grup uyumunu yakalamak adına yedek depoya düşen benzini dikkate almadığımdan, Turhal’da benzinimin bitişi oldu. Burada yaklaşık 1 saat kaybetmiş olduk. İkincisi de bir enduro tutkunu olarak ilk defa Hekimhan- Malatya arasındaki yol inşaatlarından dolayı oluşan enduro parkurunda keyif almaktan ziyade stres yaşamamdı. Bu stres tüm ekibe, rotanın son parkurunda yansıdı. Eminim ki bunda yorgunluğumuzun payı büyüktü.

 

Bekir Özkaya: Evdeki hesap kesinlikle yola uymuyor. Haritada ve Google Earth’de duble yol olarak görülen yollar, gerçekten duble ama kilometrelerce mucur veya sertleştirilmiş toprağın üzerine dökülmüş zift olduğunu ancak yola girince öğrenebiliyorsunuz.

 

Bülent Ay: Olmaz mı; Türkiye’de yaşıyoruz. Çıkmadan önce hangi yollarda ne tür çalışmalar olduğunu ikaz edecek bir kurum veya kuruluş yok maalesef... Hani sıkıcı otobandan değil, kasaba yollarından gidelim diye hazırlamıştık bu rotayı, ama özellikle Malatya giriş ve çıkışını şahsen böyle beklemiyordum. Yine de bu rotayı seçtiğimize çok memnunum. Görmediğimiz illeri, ilçeleri, kasaba, köy, yol ve toprak örtüsüyle ülkemizin ne kadar güzel olduğunu bir kez daha anladım. 24 saatte on iki ilin siyasi il sınırlarından geçtik. Çok keyifliydi.

 

Sürücünün Kendine Meydan Okuduğu Sürüş IRON BUTT

 

Rota boyunca Iron Butt organizasyonun sizin yaptığınız turu kabul etmesi için nelere dikkat ettiniz ve nasıl kanıt topladınız?

 

Bülent Ay: Bu noktada OMM Başkanı Oktay Ciğer’e, yardımları için teşekkür ederim. En başından itibaren tüm yönlendirmeleri kendisi yaptı. Rota çalışmalarımızda dikkat etmemiz gerekenleri, rotada toplayacağımız verileri bildirdi. Hareket etmeden önce odometre, saat ve plaka fotoğraflarını ve her yakıt aldığımızda kredi kartı, fatura, odometre ve saat fotoğraflarını çekerek kanıtlarımızı topladık. Ayrıca bir demir pöç WhatsApp grubu oluşturarak oraya da anlık olarak tüm bu kanıtlarımızı gönderdik; konum bildirimi de yaptık. Böylece Oktay Bey de sevenlerimiz de bizi an be an takip edebildiler.

 

Turun sonunda neler hissettiniz ve ilerde bir daha yapmayı düşünüyor musunuz?

 

Bekir Özkaya: Ben tekrar yapmak istiyorum; ama bu kez scooterla denemek istiyorum.

 

Bülent Ay: Turu bitirebilmek önemliydi. Küçük oğlum, tur öncesi uyuyabilmem için mahalledeki arkadaşlarını rahatsız etmesin diye uyarmış. E tabii eğer bitiremeseydim mahalleye reklam olacaktık oğlumla... Şaka tabii. Kolay bir iş olmadığını bildiğiniz ve sonrasında alkış almanın düşük bir olasılık olduğu bir aktivite tamamlıyorsunuz. Size inananlar haricinde, başarınız pek kimseyi ilgilendirmiyor zaten... E böyle olunca, yürekten gelen bir tebessüm en büyük ödül oluyor. Mutluluk; hissettiğim en yoğun duygu buydu, evet. Bir daha mı? Neden olmasın?

 

Süleyman Ganidağlı: Bu turun sonunda yorgunluk ama bir o kadar da gurur hissettim. Kazasız bitirdiğime de şükrettim. Bir daha yapmayı şimdilik düşünmüyorum. Ama ileride farklı rotalar için neden olmasın?

 

Sürücünün Kendine Meydan Okuduğu Sürüş IRON BUTT

 

Bu organizasyonun bir de Türkiye ayağı var; bu noktada size yeterince destek oldundu mu ya da yol gösterildi mi?

 

Bekir Özkaya: Oktay Bey bu turda en büyük desteklerimizden birisiydi; kendisine her şey için teşekkür ediyorum.

 

Bülent Ay: Hakkını ödeyebilir miyiz Oktay Bey’in? En kısa zamanda Mersin’de misafir edeceğimize inanıyoruz.

 

Süleyman Ganidağlı: Türkiye Temsilcisi Oktay Bey çok yakın ilgi gösterdi bize... O hafta kendisiyle birebir, çok yakın iletişim halinde olduk. Her aşamada değerli destekleri oldu. Bilgilendirme ve rehberlik de dahil verdiği hizmetler, bize özgüven olarak döndü. Kendilerine çok teşekkür ediyorum.

 

Sürücünün Kendine Meydan Okuduğu Sürüş IRON BUTT

 

Ülkemiz motosiklet camiası için Iron Butt ciddi bir tartışma konusu… Bunun çok tehlikeli olduğunu düşünenler olduğu kadar, son derece anlamsız bulanlar da var; herkesin yapamayacağı bir tur olması nedeniyle, çok önemli ve prestijli bulanlar da… Siz bu tartışmaları nasıl yorumluyorsunuz?

 

Bekir Özkaya: Söylediğim gibi, bu tamamen kişisel bir tercih; isteyen yapar. Yapan yapar, yapamayan eleştirir.

 

Bülent Ay: İstatistiklere göre, en tehlikeli yol en sık kullandığınızdır; biliyor musunuz? En kolay o yolda konsantrasyonunuz kaybolur. Peki, lastik basınçlarını her hafta kontrol etme alışkanlığı olmayan insanların taşıt kullanması daha mı az tehlikelidir sizce? Biz mesleğimiz icabı nöbet tutan insanlarız. 40-42 saat yüksek konsantrasyonla çalışmaya mecbur kaldığımız günler oldu. İnsan hayatını emanet ederken daha mı az tehlikeli bu mesai sürelerimiz? Dünyada dayanıklılık esaslı birçok organizasyon var. Everest’e tırmanmak, Dakar’ı bitirmek veya Iron Butt sürüşü yapmak gibi… Kimse bunları yapmaya mecbur değil. Tercih meselesi; yaparsın, yapmazsın. Ama biz insanlara özgü bir özellik; ayıplar, aşağılar, küçük görürsün yaptığını yapmayanı veya yapmadığını yapanı... Takdir edenimiz azdır. Kendini tanıyıp limitlerini bilmelisin. Yağmurda süremiyorsan, saatte 110 km sürati geçemiyorsan, artçı ile kullanamıyorsan, toprak yola giremiyorsan ya zorlamayacaksın ya da eğitim alacaksın. Yoksa çok daha büyük tehlike altındasındır. Özetle, binlerce sürüş yaparsınız ve her sürüşün keyfi ayrıdır. Bu tatmadığım bir keyifti. Yaşamın keyfini çıkarmaya da devam edeceğim.

 

Süleyman Ganidağlı: Herkesin görüşü kendince değerli. Herkesin bu sürüşü yapamayacağı da yadsınmaz bir gerçek... Ben kendim için son derece anlamlı bulduğum için yaptım. Şimdi bunun gururunu yaşıyorum. Zorlu bir sürecin mutlaka riskleri olacak. Bu riskleri göğüsleyebilmek ve dayanıklılık gösterebilmek, kuşkusuz hatırlanmaya değerdir insan hayatında…

 

Turu tamamladıktan sonra organizasyonun Amerika merkezinden onay almak için neler yapmanız gerekti; biraz da bu süreçten bahsedebilir misiniz?

 

Bülent Ay: Yine Oktay Ciğer’in yönlendirmesi ve yardımlarıyla matbu bir form doldurduk. Rotamızı ve deneyimimizi, fotolar ve anekdotlarla anlatan bir sunum hazırladık. Topladığımız fiş ve kredi kartı sliplerini de fotoğraflarla birlikte gönderdik. Şimdi onaylanmasını bekliyoruz.

 

Sürücünün Kendine Meydan Okuduğu Sürüş IRON BUTT

 

Tüm bunların dışında eklemek istediğiniz başka bir şey var mı?

 

Bekir Özkaya: Ben son olarak, yolda bizimle olamasalar da hep yanımızda olduklarını hissettiğimiz, bize desteklerini esirgemeyen ve motivasyonumuzu arttıran sevgili eşlerimize teşekkür ediyorum. Ayrıca, dönüşümüzün babalar gününe denk gelmesi sayesinde bize sürpriz bir organizasyon hazırlayan Bülent’in eşi Esra’ya “Iron Butt Fathers” kupalarımız için de teşekkür ediyorum. Böyle bir sürüşü başarıyla ve keyifle tamamlamamızın arkasında, sevdiklerimizin desteğinin de yattığını unutmamamız gerektiğini düşünüyorum.

 

Bülent Ay: Bu sürüşü yapmak isteyenlere bir tavsiyem olacak. Bu sürüşü hava atmak için yapmayın. Kaldı ki çoğu kişinin ‘Neden?’ sorusuna maruz kalmışken hava atmanız zor olacaktır. Zaten en hafif tabirle ‘çılgın’ diye anılacaksınız. Yapmış olmak için de yapmaya kalkmayın, motive olmanız zor olacaktır. İstediğiniz için, macera olsun, deneyim olsun diye yapın. Motosiklete mecburiyetten binilmez. Keyif alın.

 

Süleyman Ganidağlı: Iron Butt deneyimi yaşamayı isteyenler, üzerinde iyi çalışılmış rotalarda, her detayın iyice düşünüldüğü bir Iron Butt performansını, ülkemiz şartlarında da yapabilirler. Ancak deneyim, iyi bir hazırlık, soğukkanlılık, sabır, emek ve dikkat; vazgeçilmez şartları oluşturuyor.

İLGİLİ HABERLER
Motobakkal: İğneden İpliğe Her Şeyİstanbul Maslak’ta faaliyet gösteren Motobakkal ve kurucusu Melih Hanöz ile bir görüşme yaptık. Her türlü moto....
Honda’nın Marc Marquez ile Gerçekleştirdiği Röportaj! 2016 MotoGP Şampiyonu Repsol Honda Takımı Pilotu 23 yaşındaki İspanyol Marc Marquez’in düşünceleri bu röportaj....
55 Senelik Tecrübesiyle Ege MotorMotosiklet sektöründe hizmet veren Ege Motor, 1960 senesinde Ahmet Bilgiç tarafından kurulmuş bir İzmir firmas....
Gerçek Bir Yarışçı: Tolga UprakŞampiyonlar şampiyonu, mütevazı ama bir o kadar da hırslı, samimi tavrı ile kendine hayran bırakan defalarca T....
Burak 21Pist yarışlarından tanıdığımız tecrübeli pilot Burak Albayrak hakkında merak ettikleriniz üzerine konuştuk. 21....
19-20 Eylül Motoron-İntercity İstanbul Park Pist Günü Etkinliği2015’in 6. Motoron Pist günü etkinliği 19 Eylül Cumartesi ve 20 Eylül Pazar günü gerçekleştirilecek. Önceki pi....